To : Nurul Afiqah Binti Bais
Assalamualaikum, puas dah cerita kat kawan kawan yang kau tak puas hati dengan aku, puas dah yang kau nak putar beitkan cerita pasal aku kat diaorang? Kau tak pernah fikir kan perasaan aku. Macam ni kea kawan? Weyyy, aku tanya ni, macam ni kea kawan kalau kau nak tahu? Kalau kau masih anggap aku ni KAWAN kau, kau tak cerita buruk macam ni kat kawan kawan, jangan ada busuk hati boleh tak? Weyyy, aku phobia, aku phobia la macam ni! Selama ni aku anggap kau kawan paling aku sayang, paling baik, paling terbaik, kau kawan first first datang jumpa family aku, kenal family aku, kenal antara family kau dengan family aku. Weyyy, sumpah aku sedih. Takkk, bukan aku nak salah kan kau. Just kau salah faham jea wey! Tak, yang aku geram giala, diaorang semua taknak layan aku macam dulu, Maizatul Atiqah yang paling baik tu pun dah tengking-II aku. Weyy, tolong la weyy. Aku tak nak malu kan kau. Kau tak ingat kea, baru baru masuk siapa yang jemputkan kau? Siap kalau tak aku? Aku jumpa kau kat i-terrace tenga daftar. Aku jumpa sekali dengan mak kau. Ak ajak lagy dengan kawan aku. Aku gembira sangat bila kau dah sekolah kat sini. Dari petang kan sayang aku tolong kau, angkat barang kau, masuk dalam dorm, lepastu kau nangis nangis, siapa yang pujuk kau, siapa yang temankan kau sampai aku yang kena marah dengan mama dorm. Ak teman kau jumpa warden , aku cakap kan lagy yang kau nak tukar dorm sama dengan aku, aku dah usaha sedaya upaya pieqa. Pieqa, apa semua ni! Sampai aku kena marah dengan kawan aku yang aku asyik laya kau jea. Weyyyy. time dia marah aku tu aku diam jea. Lepastu, aku cakap balik dengan kawan kawan aku semua ' KAWAN KAWAN AKU SEMUA SAMA JEA. TAKDE BEZA PUN ' Malam tu jugak diaorang drop aku. Cuba kau fike, dalam satu masa aku nak layan 2 belah pihak. Sejak tu la aku terus senyap. Aku buat kerja aku sendiri. Tapi, aku tetap layan ka kan sayang. Apa yang kurangnya? Dengan cara kau nak pindah tu boleh selesaikan masalah? Aku pun macam tu kalau ikutkan hati. Mula mula aku selalu call parents aku nak pindah, tapi aku fike yang parents aku dah bersusah payah nak bayar semua ni untuk aku. Bila aku nak pindah jea aku fikir pasal tu. Lain la kalau duit tu boleh jatuhdari langit. Bila kau pidah, aku memang sedih gila. Sedih gila gila, dah macam putus harapan aku bila belajar kat sini. Ehh, aku ada denga agy satu cerita, mengatakan kawan kawan saya perli awak, ada keaaa? Yang aku tau si Alyaa tu jea kan? Tak tahu la yang lain, apa kena mengena dengan aku? Aku ada perli kau? Aku masih fikir lagy yang kau ni kawan aku, aku masih fikir lagy perasaan kau, aku masih fikir lagy hati kau. Weyyyy! Haa, tak cukupkea dengan semua ni? Apa yang aku buat dengan kau pieqaaaaaa? Tak sangka kan? Hmmmm :/ Kay laaaaaa. Up to you la sayang!
PSST : Maaflah, saya terpaksa cakap macam ni, saya takde nak salahkan siapa siapa. Saya dah terlalu geram. Sorry, benda yang dah lepas tu abaikan. Dah tak payah nakmingat lagy. Thanks to be my best friends sayang :'(
MOOD : At night, Crying alone!
.jpg)



No comments:
Post a Comment